W latach 60. XX wieku na uniwersytecie w Stanford odbył się słynny eksperyment z piankami (tzw. marshmallow test). Badaniu została poddana dziecięca zdolność do opierania się pokusie natychmiastowej gratyfikacji. Podczas eksperymentu w pokoju znajdował się czterolatek, a naprzeciwko niego postawiono talerz ze słodką pianką. Dzieciom powiedziano, że mogą zjeść ją od razu albo poczekać 15 minut, a wtedy dostaną dwie pianki. Większość dzieci zadeklarowała, że poczeka. Okazało się to jednak bardzo trudne i część z nich uległa pokusie. Dzieci, które zdołały wytrzymać, używały różnych technik dystansowania się, np. odwracały się albo zakrywały oczy. Konsekwencje zachowań z dzieciństwa ujawniały się w późniejszym czasie. Zauważono, że dzieci, którym udało się powstrzymać, rzadziej cierpiały na otyłość, nie miały problemów z narkotykami jako nastolatki, a w dorosłym życiu odnosiły większe sukcesy.